Ile wynosi zasiłek dla bezrobotnych w 2026 roku? Wszystko o kuroniówce

Kuroniówka, czyli zasiłek dla bezrobotnych, to świadczenie, które ma pomóc osobom pozostającym bez pracy w czasie poszukiwania nowego zatrudnienia. Wiele osób zastanawia się, ile będzie można otrzymać w 2026 roku i czy zmienią się zasady jego przyznawania. W tym artykule w prosty sposób wyjaśniamy, komu przysługuje zasiłek, jak wygląda procedura jego uzyskania oraz jakie będą obowiązywać stawki.

Czym jest kuroniówka?

Kuroniówka to potoczna nazwa zasiłku dla bezrobotnych – świadczenia wypłacanego osobom, które straciły pracę i zarejestrowały się w urzędzie pracy jako bezrobotne. Ma zapewnić podstawowe wsparcie finansowe w okresie szukania nowego zatrudnienia. Aby otrzymać zasiłek, trzeba m.in. mieć odpowiedni staż pracy, wykazać opłacanie składek na Fundusz Pracy i aktywnie współpracować z urzędem pracy.

Określenie „kuroniówka” wywodzi się od nazwiska Jacka Kuronia, działacza społecznego i ministra pracy w latach 90. To właśnie za jego kadencji wprowadzono nowe zasady wsparcia dla osób bezrobotnych, a zasiłek stał się jednym z kluczowych elementów systemu pomocy. Potoczna nazwa szybko przyjęła się w języku codziennym i do dziś funkcjonuje jako nieformalny sposób określania zasiłku dla bezrobotnych.

Kto może otrzymać zasiłek dla bezrobotnych?

Zasiłek dla bezrobotnych może otrzymać osoba, która zarejestrowała się w urzędzie pracy jako bezrobotna i dla której urząd nie ma odpowiedniej propozycji pracy, stażu, szkolenia ani innej formy aktywizacji.

Oprócz tego trzeba spełnić warunek stażowy. Osoba uzyska prawo do zasiłku dla bezrobotnych, jeśli w ciągu 18 miesięcy tuż przed rejestracją w urzędzie pracy przepracowała łącznie minimum 365 dni, pobierając wynagrodzenie w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę w danym roku, od którego były odprowadzane składki na Fundusz Pracy. Do tego okresu nie wlicza się natomiast okresów urlopów bezpłatnych, jeśli łącznie trwały ponad 30 dni.

Co ważne, do wymaganych 365 przepracowanych dni zalicza się nie tylko praca na etacie (czyli na podstawie umowy o pracę). Liczą się także okresy, gdy osoba wykonywała pracę na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło lub innej umowy o świadczenie usług, prowadziła pozarolniczą działalność gospodarczą, pracowała w spółdzielniach rolniczych, była zatrudniona w trakcie tymczasowego aresztu lub odbywania kary pozbawienia wolności, pracowała za granicą, jest repatriantem lub wykonywała inną pracę zarobkową.

Warunkiem w tych wszystkich przypadkach jest konieczność odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy, przy czym podstawę wymiaru składek musi stanowić kwota w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Dodatkowo do tych 365 dni wlicza się też inne okresy, takie jak zasadnicza służba wojskowa, urlop wychowawczy, pobieranie rent i zasiłków, pobieranie świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego itp.

Kiedy zasiłek dla bezrobotnych przysługuje dopiero po okresie karencji?

Może się zdarzyć, że zasiłek dla bezrobotnych nie zostanie Ci przyznany od razu po rejestracji w urzędzie pracy. W takich sytuacjach mówi się o okresie karencji – czyli czasie, po którego upływie zaczynasz faktycznie otrzymywać zasiłek. Okres karencji może wystąpić w kilku przypadkach:

• Otrzymałeś odszkodowanie za skrócenie okresu wypowiedzenia – zasiłek zaczyna być wypłacany dopiero po upływie okresu, za który dostałeś odszkodowanie.

• Otrzymałeś jednorazowe świadczenia (np. odprawę socjalną, ekwiwalent za urlop górniczy) – zasiłek przysługuje dopiero po upływie czasu, za który przysługiwało to świadczenie.

• Odbywasz płatną praktykę absolwencką, a Twoje wynagrodzenie z niej przekracza połowę minimalnej pensji – zasiłek zaczyna się dopiero po zakończeniu praktyki.

• Prowadzisz działalność gospodarczą, która jest zawieszona w CEIDG, a jej okres wlicza się do prawa do zasiłku – zasiłek przysługuje po 90 dniach od rejestracji w urzędzie pracy.

• Rozwiązałeś ostatni stosunek pracy lub służbowy za porozumieniem stron (chyba że było to spowodowane zmianą miejsca zamieszkania lub z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy) – zasiłek przysługuje po 90 dniach od rejestracji.

Inne sytuacje to niepodjęcie lub przerwanie z własnej woli realizacji formy pomocy otrzymanej z urzędu pracy, odmowa bez przyczyny propozycji prac społecznie użytecznych oraz odmowa udziału w przygotowaniu indywidualnego planu działania (IPD). W tych przypadkach zasiłek przysługuje po 90 dniach, na jakie urząd pracy wyrejestrowuje cię z danego powodu.

Przeczytaj także: Rodzaje bezrobocia

Na jaki okres jest przyznawane prawo do zasiłku dla bezrobotnych?

Prawo do zasiłku dla bezrobotnych przysługuje na 180 dni (6 miesięcy) w standardowych przypadkach. W niektórych sytuacjach okres ten może wynosić 365 dni (rok) – dotyczy to m.in. osób niepełnosprawnych, członków rodzin wielodzietnych posiadających Kartę Dużej Rodziny, osób powyżej 50. roku życia z co najmniej 20-letnim okresem uprawniającym do zasiłku, a także osób samotnie wychowujących co najmniej jedno dziecko (do 18. roku życia, a w przypadku dziecka niepełnosprawnego do 24. roku życia, jeśli kontynuuje naukę).

Okres pobierania zasiłku może ulegać skróceniu, jeśli w tym czasie korzystasz z prac interwencyjnych, robót publicznych, stażu, szkolenia, przygotowania zawodowego lub innych form wsparcia zawodowego. Może się także wydłużyć, np. jeśli kobieta urodzi dziecko w trakcie pobierania zasiłku lub w ciągu 30 dni po jego zakończeniu – wtedy czas pobierania zasiłku powiększa się o okres zasiłku macierzyńskiego.

Długość okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych zależy również od stopy bezrobocia w powiecie, w którym się rejestrujesz. Jeśli stopa bezrobocia w Twoim powiecie na dzień 30 czerwca roku poprzedzającego nabycie prawa do zasiłku nie przekracza 150% średniej krajowej, zasiłek będzie przyznany na 180 dni (6 miesięcy). Jeśli natomiast stopa bezrobocia w powiecie przekracza 150% średniej krajowej, wtedy zasiłek przysługuje przez 365 dni (rok).

Ile wynosi zasiłek dla bezrobotnych w 2026 roku?

Wysokość zasiłku dla bezrobotnych zależy od tego, jak długo jesteś bez pracy oraz od twojego stażu pracy. Oznacza to, że przez pierwsze miesiące otrzymujesz wyższą kwotę – jest to rodzaj „startowego wsparcia”, które pomaga Ci utrzymać się na początku okresu bez zatrudnienia. Po upływie 90 dni kwota zasiłku jest stopniowo obniżana

W praktyce wygląda to tak: pierwsze 3 miesiące pobierasz tzw. pełny zasiłek, który jest wyższy, a potem – jeśli nadal jesteś zarejestrowany jako bezrobotny – kwota spada do niższego poziomu. Dzięki temu system wspiera osoby bezrobotne, ale jednocześnie zachęca je do aktywnego poszukiwania pracy.

Wysokość zasiłku zależy także od stażu pracy, czyli od tego, jak długo wcześniej pracowałeś. Osoby, które przepracowały co najmniej 20 lat, mogą otrzymać zasiłek podwyższony – czyli 120% zasiłku podstawowego. Dzięki temu doświadczeni pracownicy, którzy przez wiele lat odprowadzali składki do systemu, otrzymują dodatkowe wsparcie finansowe. Dla pozostałych osób obowiązuje zasiłek podstawowy.

Obecne stawki zasiłku dla bezrobotnych obowiązują od 1 czerwca 2025 roku. W przypadku zasiłku podstawowego w pierwszych 90 dniach jego wysokość wynosi 1 721,90 zł brutto, a w kolejnych dniach spada do 1 352,20 zł brutto. Zasiłek podwyższony dla osób z długim stażem pracy wynosi 2 066,28 zł brutto przez pierwsze 90 dni, a następnie 1 622,64 zł brutto.

WAŻNE: W ramach ostatnich zmian przepisów wprowadzono likwidację zasiłku w wysokości 80%. Do 31 maja 2025 roku osoby bezrobotne z krótszym stażem pracy (poniżej 5 lat) otrzymywały niższą stawkę zasiłku – wynoszącą 80% podstawowej kwoty. Obecnie wszystkie osoby ze stażem poniżej 20 lat otrzymują 100% zasiłku, a powyżej – 120% zasiłku.

Oto kwoty zasiłku dla bezrobotnych, które obowiązują od 1 czerwca 2025 roku i będą obowiązywały do 31 maja 2026 roku.

Rodzaj zasiłku	Staż pracy	Okres pobierania	Kwota brutto
Zasiłek podstawowy (100%)	krótszy niż 20 lat	pierwsze 90 dni	1 721,90 zł
Zasiłek podstawowy (100%)	krótszy niż 20 lat	kolejne dni	1 352,20 zł
Zasiłek podwyższony (120%)	co najmniej 20 lat	pierwsze 90 dni	2 066,28 zł
Zasiłek podwyższony (120%)	co najmniej 20 lat	kolejne dni	1 622,64 zł

Przeczytaj także: Zasiłek dla bezrobotnych w 2025 roku

Jak zarejestrować się w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna?

Aby zarejestrować się jako osoba bezrobotna w urzędzie pracy i uzyskać zasiłek dla bezrobotnych, należy złożyć odpowiedni wniosek w powiatowym urzędzie pracy właściwym ze względu na miejsce zamieszkania.

Rejestracja może się odbyć osobiście, częściowo online (z dostarczeniem dokumentów później), lub całkowicie przez internet. Do rejestracji potrzebne są m.in. dowód osobisty, świadectwa pracy, dokumenty potwierdzające wykształcenie, a także dokumenty z ZUS dotyczące wcześniejszych składek. Aby otrzymać zasiłek, trzeba spełnić warunek przepracowania co najmniej 365 dni w ciągu ostatnich 18 miesięcy przed złożeniem wniosku.

Po zarejestrowaniu się w urzędzie pracy można ubiegać się o zasiłek dla bezrobotnych. Zasiłek przyznawany jest na podstawie złożonych dokumentów oraz spełnienia warunków stażu pracy. Urząd może także oferować formy wsparcia, takie jak staże, szkolenia czy prace interwencyjne.

Zasiłek dla bezrobotnych a ubezpieczenia społeczne

Każda zarejestrowana osoba bezrobotna podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu od dnia rejestracji w urzędzie pracy, co umożliwia nieodpłatne korzystanie z publicznej służby zdrowia. Od bezrobotnych niepobierających zasiłku urząd pracy nie odprowadza składki zdrowotnej, ale osoba ta jest zgłoszona do ubezpieczenia zdrowotnego finansowanego z budżetu państwa.

Osoby pobierające zasiłek dla bezrobotnych podlegają nie tylko ubezpieczeniu zdrowotnemu, ale także emerytalnemu i rentowemu od dnia nabycia prawa do zasiłku do dnia jego utraty. Składki na te ubezpieczenia finansuje w całości urząd pracy ze środków Funduszu Pracy.

Obowiązki osoby pobierającej zasiłek dla bezrobotnych

Osoba pobierająca zasiłek dla bezrobotnych ma obowiązek regularnego stawiania się w powiatowym urzędzie pracy we wskazanych terminach. Pozwala to potwierdzić gotowość do podjęcia zatrudnienia lub innych działań aktywizacyjnych. Należy także odbierać korespondencję i reagować na wezwania urzędu pracy, takie jak udział w szkoleniach, stażach czy innych formach wsparcia.

Kolejnym obowiązkiem jest informowanie urzędu pracy w ciągu 7 dni o podjęciu pracy zarobkowej, rozpoczęciu działalności gospodarczej lub innych zmianach sytuacji zawodowej, które mogą wpływać na prawo do zasiłku.

Nieprzestrzeganie tych obowiązków, np. niestawienie się na wezwanie bez usprawiedliwienia lub odmowa bez uzasadnienia udziału w proponowanych formach wsparcia, może skutkować utratą prawa do zasiłku i statusu osoby bezrobotnej.

Utrata prawa do zasiłku dla bezrobotnych

Prawo do zasiłku dla bezrobotnych można utracić z różnych powodów. Najczęstsze przyczyny utraty prawa do zasiłku to podjęcie pracy zarobkowej lub założenie własnej działalności gospodarczej. Ponadto utrata prawa do zasiłku następuje, gdy bezrobotny nie stawi się na wezwanie urzędu pracy lub nie podejmie proponowanej przez urząd pracy aktywności, takiej jak szkolenie czy staż.

Często zadawane pytania

Komu przysługuje 120% zasiłku dla bezrobotnych?

120% podstawowego zasiłku dla bezrobotnych przysługuje osobom, które mają co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku.

Jaki jest minimalny wiek uprawniający do zasiłku dla bezrobotnych?

Minimalny wiek nie jest bezpośrednio określony jako wymóg do otrzymania zasiłku dla bezrobotnych. Zasiłek przysługuje osobom zarejestrowanym w urzędzie pracy, które spełniają warunek okresu zatrudnienia i odprowadzania składek na Fundusz Pracy (minimum 365 dni w ciągu ostatnich 18 miesięcy).

Czy dostanę zasiłek, jeśli sam zwolnię się z pracy?

Jeśli sam zrezygnujesz z pracy (wypowiesz umowę o pracę), to prawo do zasiłku dla bezrobotnych uzyskasz dopiero po 90 dniach od rejestracji w urzędzie pracy. Dodatkowo okres, przez który możesz otrzymywać świadczenie, zostanie skrócony o 90 dni.