Znak towarowy – co to? Jak zarejestrować?

Rozpoznawalna nazwa, logo lub inne charakterystyczne oznaczenie mogą stać się jednymi z najcenniejszych elementów Twojej firmy. Zanim jednak zainwestujesz w rozwój i promocję marki, warto sprawdzić, czy wybrany znak nie narusza wcześniejszych praw i może zostać objęty ochroną. Jak wygląda zgłoszenie znaku towarowego w Urzędzie Patentowym i dlaczego warto to zrobić? Przeczytaj i sprawdź!

Co to jest znak towarowy? Poznaj definicję

Charakterystyczne oznaczenie pomaga klientowi rozpoznać produkty lub usługi konkretnej firmy i odróżnić je od oferty konkurencji. Pełni więc przede wszystkim funkcję identyfikacyjną. Znak towarowy to każde oznaczenie, które umożliwia odróżnianie towarów lub usług jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorców. Musi być również możliwe do przedstawienia w rejestrze znaków towarowych w sposób pozwalający na ustalenie jednoznacznego i dokładnego przedmiotu udzielonej ochrony. Najpopularniejsze znaki towarowe to słowne, graficzne i słowno-graficzne.

Najważniejszą cechą znaku jest jego zdolność odróżniająca. Odbiorca powinien móc powiązać oznaczenie z konkretną marką, a nie traktować go wyłącznie jako ogólną nazwę produktu, opis jego cech czy popularne określenie używane w danej branży.

Rodzaje znaków towarowych – przykłady

Jeśli chcesz zabezpieczyć nazwę marki, logo albo charakterystyczny element produktu, musisz ustalić, z jakim rodzajem oznaczenia masz do czynienia. Poszczególne rodzaje znaków towarowych różnią się przede wszystkim sposobem ich przedstawienia.

Do najczęściej spotykanych należą:

• znak słowny – składa się z wyrazów, liter, cyfr lub ich połączenia, bez zastrzegania konkretnej szaty graficznej, np. nazwa firmy albo produktu,

• znak graficzny – obejmuje rysunek, symbol lub inną grafikę bez elementów słownych, np. samo logo firmy,

• znak słowno-graficzny – łączy nazwę z określoną grafiką, krojem pisma lub układem elementów, np. nazwa marki zapisana w charakterystyczny sposób,

• znak przestrzenny – chroni trójwymiarową formę, np. charakterystyczny kształt produktu albo opakowania,

• znak pozycyjny – dotyczy oznaczenia umieszczanego zawsze w określonym miejscu na produkcie, np. charakterystycznego elementu na boku obuwia,

• znak stanowiący deseń – składa się z regularnie powtarzających się elementów, np. wzoru stosowanego na tkaninach lub opakowaniach,

• znak kolorystyczny – obejmuje konkretny kolor albo zestawienie kolorów używane do oznaczania określonych towarów lub usług,

• znak dźwiękowy – może mieć postać melodii, sygnału albo krótkiego dżingla kojarzonego z daną marką,

• znak ruchomy – przedstawia ruch lub zmianę położenia elementów, np. krótką animację,

• znak multimedialny – łączy obraz i dźwięk w jednym oznaczeniu,

• znak holograficzny – wykorzystuje elementy lub efekty holograficzne.

Znaki przestrzenne, pozycyjne, kolorystyczne, dźwiękowe, ruchome, multimedialne i holograficzne zalicza się zwykle do znaków niekonwencjonalnych. Ich rejestracja jest możliwa, jeżeli można je przedstawić w sposób pozwalający dokładnie określić zakres ochrony.

Znaki a zasady korzystania

Znaki można podzielić również ze względu na zasady korzystania z nich. Najczęściej spotkasz indywidualny znak towarowy, należący do jednego uprawnionego. Wspólny znak towarowy może być natomiast używany przez organizację oraz zrzeszone w niej lub upoważnione podmioty zgodnie z przyjętym regulaminem. Znak towarowy gwarancyjny potwierdza z kolei określone właściwości towarów lub usług, np. jakość, zastosowany materiał albo sposób produkcji. W starszych materiałach możesz znaleźć określenie wspólny znak towarowy gwarancyjny. Obecnie ustawa Prawo własności przemysłowej posługuje się nazwą znak towarowy gwarancyjny, więc tej pierwszej frazy nie warto przedstawiać jako aktualnego terminu prawnego.

💡 Przeczytaj także: Co składa się na kulturę organizacyjną firmy i jak ją budować?

Jakie przepisy regulują znaki towarowe?

Zakres obowiązujących przepisów zależy między innymi od tego, czy chcesz chronić znak wyłącznie w Polsce, na terenie całej Unii Europejskiej, czy również w wybranych państwach spoza UE. Znaki towarowe należą do praw własności przemysłowej, które stanowią część szerszej kategorii praw własności intelektualnej.

Polskie przepisy

Podstawowym polskim aktem prawnym jest ustawa z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej. Przepisy dotyczące znaków towarowych znajdują się przede wszystkim w art. 120–173 ustawy. Regulują one między innymi:

• definicję znaku towarowego,

• warunki uzyskania prawa ochronnego,

• zgłoszenie znaku i postępowanie przed Urzędem Patentowym RP,

• zakres oraz sposób wykonywania prawa ochronnego,

• udzielanie licencji i przenoszenie praw do znaku,

• unieważnienie i wygaśnięcie ochrony.

Art. 120 ustawy Prawo własności przemysłowej określa, jakie oznaczenie może zostać uznane za znak towarowy. Zawiera również wyjaśnienie pojęć używanych w kolejnych przepisach, w tym znaków wcześniejszych oraz podrobionych. Szczegółowe zasady dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń uzupełniają akty wykonawcze wydane na podstawie ustawy.

Przepisy w Unii Europejskiej

Jeśli zależy Ci na ochronie we wszystkich państwach UE, zastosowanie ma rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej. Reguluje ono między innymi zgłoszenia składane do EUIPO, przesłanki rejestracji oraz prawa przysługujące właścicielowi unijnego znaku towarowego.

Przepisy międzynarodowe

Międzynarodową ochronę znaków regulują również porozumienie madryckie i protokół do tego porozumienia. Tworzą one system administrowany przez Światową Organizację Własności Intelektualnej, który umożliwia ubieganie się o ochronę w kilku wybranych państwach.

Znaczenie może mieć także ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Jej przepisy pozwalają reagować między innymi na używanie oznaczeń, które mogą wprowadzać klientów w błąd co do pochodzenia towarów lub usług. W określonych sytuacjach mogą więc chronić oznaczenie także wtedy, gdy nie uzyskałeś jeszcze prawa ochronnego na znak towarowy.

💡 Przeczytaj także: Nieuczciwa konkurencja: definicja, przykłady i konsekwencje prawne

Licencja na znak towarowy – kiedy warto ją mieć?

Właściciel znaku towarowego może pozwolić innej osobie lub firmie na korzystanie z oznaczenia bez przenoszenia na nią prawa ochronnego. Służy do tego umowa licencyjna, w której właściciel występuje jako licencjodawca, a podmiot korzystający ze znaku jako licencjobiorca.

Licencja jest potrzebna przede wszystkim wtedy, gdy chcesz oznaczać własne towary lub usługi zarejestrowanym znakiem należącym do innego podmiotu albo korzystać z niego w zakresie wymagającym zgody uprawnionego. Dotyczy to między innymi następujących sytuacji:

• prowadzisz punkt działający w ramach franczyzy,

• sprzedajesz lub produkujesz towary pod marką należącą do innej firmy,

• korzystasz ze znaku spółki powiązanej, wspólnika albo założyciela firmy,

• wprowadzasz na rynek licencjonowane produkty, np. odzież, zabawki lub gadżety z oznaczeniem cudzej marki,

• podejmujesz współpracę obejmującą co-branding lub wspólną linię produktów,

• rozwijasz markę na nowych rynkach za pośrednictwem lokalnego partnera,

• udostępniasz innym przedsiębiorcom własny znak i chcesz zachować kontrolę nad sposobem jego używania.

Umowa licencyjna określa, na jakich zasadach możesz korzystać ze znaku. Warto wskazać w niej przede wszystkim czas i terytorium obowiązywania licencji, towary lub usługi objęte zgodą, dopuszczalny sposób używania oznaczenia, zasady kontroli jakości, wysokość wynagrodzenia oraz możliwość udzielania sublicencji.

Licencja może być pełna albo ograniczona oraz wyłączna albo niewyłączna. Licencja pełna pozwala korzystać ze znaku w takim samym zakresie jak licencjodawca, natomiast w licencji ograniczonej zakres korzystania określa umowa. Licencja wyłączna uprawnia do korzystania ze znaku w określony sposób jednego licencjobiorcę. Licencja niewyłączna pozwala właścicielowi nadal używać oznaczenia i udzielać licencji również innym podmiotom.

Dobrze przygotowana umowa daje licencjobiorcy wyraźną podstawę do korzystania ze znaku, a jego właścicielowi pozwala czerpać dochody z marki bez utraty prawa ochronnego. Ogranicza też ryzyko sporów dotyczących tego, gdzie, jak długo i na jakich produktach można umieszczać oznaczenie. Umowa licencyjna wymaga zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności. Na wniosek zainteresowanej strony licencję można również wpisać do rejestru znaków towarowych.

💡 Przeczytaj także: Know-how – co to jest i dlaczego ma wartość dla firmy?

Jak sprawdzić, czy znak towarowy jest już zarejestrowany?

Wolna domena internetowa oraz brak firmy o identycznej nazwie w CEIDG lub KRS nie oznaczają jeszcze, że możesz bezpiecznie używać danego oznaczenia. Trzeba sprawdzić rejestry znaków towarowych obejmujące terytorium, na którym zamierzasz prowadzić działalność.

Skorzystaj przede wszystkim z następujących baz:

• e-Wyszukiwarka Urzędu Patentowego RP – zawiera informacje o krajowych zgłoszeniach i prawach ochronnych,

• TMview – umożliwia przeszukiwanie danych pochodzących z wielu krajowych i regionalnych urzędów patentowych,

• eSearch plus – pozwala sprawdzić znaki towarowe Unii Europejskiej,

• Madrid Monitor – obejmuje znaki zgłoszone i zarejestrowane w systemie madryckim,

• Global Brand Database – umożliwia przeszukiwanie wielu krajowych, regionalnych i międzynarodowych zbiorów WIPO.

Informacje o krajowych zgłoszeniach są również publikowane w Biuletynie Urzędu Patentowego. Przy badaniu dostępności znaku trzeba uwzględnić zarówno już udzielone prawa, jak i wcześniejsze zgłoszenia, które nadal są rozpatrywane.

Nie ograniczaj wyszukiwania do identycznej nazwy. Sprawdź również jej warianty pisowni, podobnie brzmiące wyrazy, skróty, tłumaczenia oraz oznaczenia zawierające ten sam charakterystyczny element. W przypadku logo znaczenie ma również podobieństwo zastosowanej grafiki.

Przy każdym znalezionym znaku zwróć uwagę na:

• jego aktualny status,

• datę zgłoszenia i pierwszeństwa,

• właściciela prawa,

• terytorium objęte ochroną,

• rodzaj znaku,

• klasy oraz wykaz towarów lub usług.

Identyczne lub podobne oznaczenia mogą funkcjonować równolegle, jeżeli dotyczą odpowiednio odległych towarów lub usług i nie powodują ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. Sama obecność podobnego wyniku nie przekreśla więc rejestracji, podobnie jak brak identycznego znaku nie gwarantuje uzyskania prawa ochronnego.

Jeżeli oznaczenie ma duże znaczenie dla Twojej firmy albo wyniki wyszukiwania nie są jednoznaczne, możesz zlecić badanie rzecznikowi patentowemu. Pomoże on ocenić nie tylko identyczność znaków, ale również ich podobieństwo wizualne, fonetyczne i znaczeniowe.

💡 Przeczytaj także: Jak zbudować skuteczną strategię rozwoju firmy? Praktyczny przewodnik

Jak zastrzec znak towarowy?

Zastrzeżenie znaku towarowego to potoczne określenie zgłoszenia oznaczenia i uzyskania na nie prawa ochronnego. Zanim rozpoczniesz procedurę, musisz zdecydować, jaki znak chcesz chronić, dla jakich towarów lub usług oraz na jakim terytorium.

Jeżeli prowadzisz działalność wyłącznie w Polsce, możesz zgłosić znak do Urzędu Patentowego RP. Ochronę we wszystkich państwach Unii Europejskiej zapewnia rejestracja w EUIPO (Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej). Jeśli zależy Ci na kolejnych rynkach, możesz składać wnioski w krajowych urzędach patentowych albo skorzystać z systemu madryckiego obsługiwanego przez WIPO. Wybór odpowiedniego trybu wpływa na zasięg ochrony, przebieg postępowania i wysokość opłat. Samo dokonanie zgłoszenia ustala datę pierwszeństwa, ale prawo ochronne uzyskasz dopiero po zakończeniu procedury przed właściwym urzędem.

Jak przebiega rejestracja znaku towarowego w Polsce?

Jeżeli chcesz uzyskać ochronę wyłącznie na terytorium Polski, zgłoszenie znaku składasz do Urzędu Patentowego RP. Możesz zrobić to elektronicznie za pośrednictwem Platformy Usług Elektronicznych UPRP albo przekazać dokumenty w formie papierowej.

Rejestracja znaku towarowego w trybie krajowym obejmuje następujące etapy:

• złożenie zgłoszenia – podajesz dane zgłaszającego, przedstawiasz znak oraz wykazujesz towary i usługi, dla których ma zostać udzielona ochrona,

• badanie formalne – Urząd Patentowy sprawdza kompletność dokumentów oraz prawidłowość zgłoszenia,

• badanie bezwzględnych przeszkód rejestracji – urząd ocenia między innymi, czy oznaczenie ma zdolność odróżniającą, nie ma wyłącznie opisowego charakteru i nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym,

• ogłoszenie zgłoszenia – jeśli urząd nie stwierdzi przeszkód, informacja zostaje opublikowana w Biuletynie Urzędu Patentowego,

• okres sprzeciwowy – właściciele wcześniejszych praw mają trzy miesiące od publikacji na wniesienie sprzeciwu,

• wydanie decyzji warunkowej – jeżeli sprzeciw nie zostanie wniesiony albo postępowanie sprzeciwowe zakończy się na korzyść zgłaszającego, urząd wydaje decyzję o udzieleniu prawa,

• wniesienie opłaty i rejestracja – po opłaceniu pierwszego okresu ochrony znak zostaje wpisany do rejestru znaków towarowych, a właściciel otrzymuje świadectwo ochronne.

Opłatę wskazaną w decyzji warunkowej musisz wnieść w ciągu trzech miesięcy od jej doręczenia. Brak płatności w terminie powoduje wygaśnięcie decyzji.

Urząd Patentowy RP bada bezwzględne przeszkody z urzędu. Istnienie podobnego wcześniejszego znaku może natomiast stać się podstawą odmowy przede wszystkim wtedy, gdy właściciel wcześniejszego prawa wniesie sprzeciw. Dlatego sprawdzenie baz przed dokonaniem zgłoszenia ma duże znaczenie dla powodzenia całej procedury.

💡 Przeczytaj także: Jak stworzyć biznesplan? Przewodnik dla początkujących

Rejestracja znaku w UE i za granicą

Jeżeli prowadzisz lub planujesz prowadzić działalność w kilku państwach Unii Europejskiej, możesz zgłosić znak bezpośrednio do Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej. Rejestracja w EUIPO zapewnia jednolitą ochronę we wszystkich państwach członkowskich bez konieczności składania osobnych wniosków w krajowych urzędach patentowych.

EUIPO bada zgłoszenie, a następnie publikuje je w Biuletynie Znaków Towarowych Unii Europejskiej. Od dnia publikacji rozpoczyna się trzymiesięczny okres, w którym właściciele wcześniejszych praw mogą wnieść sprzeciw. Jeśli nie pojawią się przeszkody, znak zostaje zarejestrowany.

Unijny znak towarowy ma jednolity charakter. Oznacza to, że przeszkoda występująca nawet w jednym państwie członkowskim może wpłynąć na całe zgłoszenie. Znaczenie może mieć na przykład wcześniejszy znak krajowy albo opisowe znaczenie nazwy w jednym z języków używanych w UE.

Poza Unią Europejską możesz ubiegać się o ochronę na dwa sposoby. Pierwszym jest dokonanie osobnych zgłoszeń w krajowych urzędach patentowych. Drugim rozwiązaniem jest tryb międzynarodowy w ramach systemu madryckiego, który pozwala wskazać kilka państw w jednym zgłoszeniu.

Międzynarodowe zgłoszenie musi opierać się na wcześniejszym zgłoszeniu lub rejestracji znaku bazowego. Jeśli znakiem bazowym jest polskie zgłoszenie, dokumenty przekazujesz do WIPO za pośrednictwem Urzędu Patentowego RP. WIPO przeprowadza badanie formalne i przekazuje zgłoszenie do urzędów wskazanych państw. Każdy z nich samodzielnie ocenia, czy znak może uzyskać ochronę zgodnie z miejscowymi przepisami. Międzynarodowa rejestracja nie tworzy jednego prawa obowiązującego na całym świecie. Ułatwia składanie i późniejsze zarządzanie zgłoszeniami, ale ochrona znaku nadal zależy od decyzji urzędu każdego wskazanego państwa.

💡 Przeczytaj także: Plan strategiczny firmy – jak wyznaczyć cele i zbudować skuteczną strategię działania?

Ile kosztuje rejestracja znaku towarowego?

Koszt rejestracji zależy przede wszystkim od wybranego terytorium, liczby klas towarów i usług oraz liczby zgłaszanych znaków. Nazwa marki i jej logo stanowią dwa odrębne oznaczenia, dlatego ich osobna ochrona wymaga dokonania dwóch zgłoszeń i wniesienia dwóch zestawów opłat.

Ile kosztuje rejestracja znaku towarowego w Polsce?

W postępowaniu przed Urzędem Patentowym RP najpierw płacisz za zgłoszenie znaku, a po uzyskaniu pozytywnej decyzji również za pierwszy dziesięcioletni okres ochrony i publikację informacji o udzielonym prawie.

Aktualne opłaty urzędowe przedstawiają się następująco:

Rejestracja jednego znaku w jednej klasie kosztuje więc łącznie 890 zł przy zgłoszeniu elektronicznym albo 940 zł przy zgłoszeniu papierowym. W przypadku każdej kolejnej klasy zapłacisz dodatkowo 520 zł, z czego 120 zł przypada na zgłoszenie, a 400 zł na ochronę.

Czym jest klasa? Klasy znaków towarowych to kategorie obejmujące określone towary i usługi. Zgodnie z Klasyfikacją nicejską istnieją 34 klasy towarowe i 11 klas usługowych. Podczas zgłoszenia musisz wskazać nie tylko odpowiednią klasę, ale również dokładny wykaz produktów lub usług, dla których chcesz uzyskać ochronę. Od liczby wybranych klas zależy między innymi wysokość opłat za rejestrację znaku.

Opłata zgłoszeniowa pokrywa przeprowadzenie postępowania i nie gwarantuje uzyskania prawa ochronnego. Opłatę za pierwszy okres ochrony wnosisz dopiero po otrzymaniu decyzji warunkowej Urzędu Patentowego RP.

Ile kosztuje rejestracja znaku towarowego w Unii Europejskiej?

Zgłoszenie unijnego znaku towarowego składa się bezpośrednio do EUIPO. Podstawowa opłata elektroniczna obejmuje jedną klasę towarów lub usług.

Za zgłoszenie obejmujące dwie klasy zapłacisz 900 euro, a za trzy klasy 1050 euro. W przeciwieństwie do procedury krajowej nie musisz później wnosić oddzielnej opłaty za rejestrację i pierwszy dziesięcioletni okres ochrony.

Ile kosztuje międzynarodowa rejestracja znaku?

W systemie madryckim nie da się wskazać jednej ceny obowiązującej dla każdego zgłoszenia. Ostateczny koszt zależy od liczby wybranych państw, liczby klas oraz opłat indywidualnych pobieranych przez poszczególne kraje.

Podstawowa opłata WIPO wynosi:

• 653 franki szwajcarskie za znak czarno-biały,

• 903 franki szwajcarskie za znak kolorowy.

Do tej kwoty dochodzą opłaty za wskazane państwa. W standardowym systemie wynoszą one 100 franków szwajcarskich za każde państwo oraz 100 franków za każdą klasę powyżej trzech. Część krajów stosuje jednak własne opłaty indywidualne. Dokładną kwotę możesz sprawdzić w kalkulatorze opłat WIPO.

Jeśli składasz międzynarodowe zgłoszenie za pośrednictwem Urzędu Patentowego RP, musisz dodatkowo zapłacić 600 zł za przekazanie dokumentów do WIPO. Do kosztów urzędowych mogą dojść wydatki na badanie dostępności znaku, pomoc rzecznika patentowego, przygotowanie tłumaczeń oraz reprezentowanie Cię przed zagranicznymi urzędami. Ich wysokość zależy od zakresu zlecenia i stopnia skomplikowania sprawy.

Jak długo trwa ochrona znaku towarowego?

Rejestracja znaku towarowego może zapewniać ochronę bezterminowo, pod warunkiem że będziesz ją regularnie odnawiać. Jednorazowo prawo udzielane jest na okres 10 lat. W przypadku krajowego znaku towarowego okres ten liczy się od daty zgłoszenia do Urzędu Patentowego RP, a nie od dnia wydania decyzji. Po jego upływie możesz przedłużać prawo ochronne na kolejne dziesięcioletnie okresy. Liczba odnowień nie jest ograniczona.

Aby przedłużyć ochronę znaku w Polsce, musisz wnieść odpowiednią opłatę. Jeżeli nie zrobisz tego przed upływem aktualnego okresu, masz jeszcze dodatkowe sześć miesięcy na dokonanie płatności. Opłata zostanie wówczas podwyższona o 30%. Po przekroczeniu dodatkowego terminu prawo ochronne wygasa.

Podobne zasady obowiązują w przypadku znaku towarowego Unii Europejskiej. Rejestracja w EUIPO jest ważna przez 10 lat od daty zgłoszenia i może być odnawiana na kolejne dziesięcioletnie okresy. Po upływie podstawowego terminu pozostaje sześciomiesięczny okres dodatkowy, ale odnowienie wiąże się wtedy z podwyższoną opłatą.

Międzynarodowa rejestracja znaku w systemie madryckim również obowiązuje przez 10 lat. Możesz ją odnawiać bez ograniczeń za pośrednictwem WIPO, zachowując ochronę w wybranych państwach. Samo terminowe opłacanie kolejnych okresów nie zawsze wystarczy do zachowania prawa. Zarejestrowany znak powinien być rzeczywiście używany dla towarów lub usług objętych ochroną. Nieużywanie go przez nieprzerwany okres pięciu lat od wydania decyzji o udzieleniu prawa może doprowadzić do wygaśnięcia ochrony w całości lub w odniesieniu do części towarów i usług.

Prawo może wygasnąć również wtedy, gdy oznaczenie wskutek działań właściciela stanie się zwyczajową nazwą danego produktu albo zacznie wprowadzać odbiorców w błąd co do jego właściwości lub pochodzenia. Utrzymanie ochrony wymaga więc zarówno pilnowania terminów, jak i konsekwentnego używania znaku.

Szukasz pracowników? Dodaj ogłoszenie!

Znak towarowy – najczęściej zadawane pytania

Czym się różni logo od znaku towarowego?

Logo jest graficznym oznaczeniem firmy, produktu lub marki. Może składać się z symbolu, nazwy zapisanej charakterystycznym krojem pisma albo połączenia obu tych elementów. Jeżeli zgłosisz je do rejestracji, może uzyskać ochronę jako znak graficzny lub słowno-graficzny. Pojęcie znaku towarowego jest szersze. Oprócz logo może obejmować samą nazwę, dźwięk, kształt produktu lub inne oznaczenie posiadające zdolność odróżniającą. Samo stworzenie i używanie logo nie oznacza więc jeszcze uzyskania prawa ochronnego.

Ile trwa rejestracja znaku towarowego?

W Polsce rejestracja znaku towarowego trwa zazwyczaj około sześciu miesięcy, jeżeli zgłoszenie jest kompletne, Urząd Patentowy RP nie stwierdzi przeszkód, a właściciel wcześniejszego prawa nie wniesie sprzeciwu. Nie jest to jednak termin gwarantowany. Samo oczekiwanie na ewentualny sprzeciw trwa trzy miesiące od publikacji zgłoszenia w Biuletynie Urzędu Patentowego. Procedurę mogą wydłużyć błędy w dokumentach, konieczność złożenia wyjaśnień, sprzeciw albo spór z właścicielem podobnego znaku. W bardziej skomplikowanych przypadkach uzyskanie prawa ochronnego może zająć kilkanaście miesięcy lub dłużej.

Jakie jest wynagrodzenie za znak towarowy?

Przepisy nie określają stałego wynagrodzenia za korzystanie ze znaku towarowego. Jego właściciel może udzielić licencji odpłatnie albo nieodpłatnie, a wysokość i sposób rozliczenia ustala z licencjobiorcą. Wynagrodzenie może przyjąć formę jednorazowej kwoty, opłat okresowych, procentu od sprzedaży albo połączenia kilku metod. Na jego wysokość wpływają między innymi rozpoznawalność marki, zakres licencji, czas jej obowiązywania, terytorium, rodzaj towarów lub usług oraz przyznanie wyłączności. Jeżeli zamiast licencji sprzedajesz prawo ochronne, cena znaku również zależy od ustaleń stron i jego wyceny.

Kto jest właścicielem znaku towarowego?

Właścicielem zarejestrowanego znaku jest osoba lub podmiot, na którego rzecz właściwy urząd udzielił prawa ochronnego. Może to być osoba fizyczna, jednoosobowy przedsiębiorca, spółka albo inna uprawniona organizacja. Dane właściciela znajdziesz w odpowiednim rejestrze znaków towarowych. Twórca nazwy lub grafik, który zaprojektował logo, nie staje się automatycznie właścicielem prawa ochronnego na znak. Może natomiast zachować prawa autorskie do projektu, jeżeli nie przeniósł ich na zamawiającego. Dlatego przed dokonaniem zgłoszenia warto uporządkować zarówno kwestię własności znaku, jak i praw do wykorzystanych elementów graficznych.